10 november 2017
In reactie op de hem toegekende
jaarlijkse prijs van de Reporters zonder Grenzen verklaarde de Iraanse politieke
gevangene Soheil Arabi in een brief: “Een prijs kan mij pas gelukkig maken als
we er samen in slagen de onderdrukking te beëindigen en de onderdrukkers te
overwinnen.”
In deze brief schreef deze politieke gevangene,
op het moment gedetineerd in Afdeling 8 van de Evin-gevangenis, verder: “Toen
bleek dat de meeste media in handen waren van twee facties die met elkaar
wedijveren m.b.t. censuur en conservatisme, waarbij een aantal mensen betaald
worden om ongeletterdheid en bijgeloof te promoten en ons zo een rad voor de ogen
te draaien, besloot ik een onafhankelijke journalist te worden, zodat ik de
hele waarheid kon beschrijven zonder correcties van bovenaf en censuur.”
“De arrogante heerser en zijn ondergeschikten zijn er echter
vreselijk bang voor dat wij (de waarheid) doorgronden en daarbij anderen de
ogen openen. Ze schotelen ons mythen en bijgeloof voor, en zijn pas blij als ze
erin slagen ons in slaap te wiegen om onze rijkdommen te kunnen plunderen en
het land een dodelijke rust te bezorgen. Ja, de tirannen kwijtraken is als een
ontwaken, los van tirannen, die op brute wijze journalisten en burgers
onderdrukken.”“Ik dank u, mijn goede vrienden over de grenzen heen, die mij deze waardevolle prijs waardig achtten. Deze prijs motiveert me op twee manieren om door te gaan met mijn werk als journalist, zelfs van achter de tralies, om de stem van de Iraanse ideologische en politieke gevangenen onder de aandacht te brengen van alle mensen op aarde, en ik hoop dat u mij ook in de toekomst op dit gebied zult willen helpen,” voegde Soheil eraan toe.
“Veel jonge mensen zijn samen met mij veroordeeld tot gevangenisstraffen veroordeeld, samen met tientallen andere politieke en gewetensbezwaarde gevangenen in heel Iran, die geen adequate steun krijgen. Het dwangarbeidersregime in de afdelingen 7 en 8 van de Evin-gevangenis omvat onbetaald werk van de gevangenen dat normaal gesproken door het veiligheidspersoneel en de keuken- en geneeskundige eenheid zou verricht worden, wat ook nog eens indruist tegen de gevangenisregel.”, aldus een verdere passage uit de brief.
En: “Slapen op de blote grond, verkoop van voedsel en goederen tegen astronomische prijzen, gewelddadige inspecties en tientallen andere misbruiken, zoals schendingen van de mensenrechten, komen voor in de gevangenissen van de Islamitische Republiek. Waar blijft de redder?”
Soheil Arabi, een gediplomeerd fotograaf en vader van een meisje, werd gearresteerd door de inlichtingendienst van de Revolutionaire Garde in de herfst van 2013 en kreeg martelingen in eenzame opsluiting te verduren in afdeling A-2 van de IRGC.
Soheil Arabi was in eerste instantie ter dood veroordeeld, in hoger beroep tot zeveneneenhalf jaar gevangenisstraf wegens de publicatie van foto’s van de opstand van 2009, wegens zijn cartoon van Khamenei en de verspreiding van artikelen in cyberspace. Hij werd beschuldigd van "Propaganda tegen de staat", "apostasie", "blasfemie t.o.v. de Profeet en belediging van de heiligheid”. Daarbovenop werd hij tot drie jaar veroordeeld en een straf van 30 zweepslagen wegens belediging van de regimeleiders.
Volgens het verdict van de inquisitierechtbank is hij, om zijn spijt te bewijzen en een terechtstelling te voorkomen, veroordeeld tot twee jaar "religieus onderzoek" door 13 delen van de absurde boeken over religie van de mullahs te lezen en daarna een samenvatting van deze nonsensverhalen te leveren.
Volgens deze weerzinwekkende uitspraak zou hij een schriftelijk antwoord moeten schrijven op de twijfels van de rechtbank, een paper maken aan de hand van vijf religieuze boeken en zijn onderzoeksrapport twee jaar lang elke drie maanden aan de rechtbank voorleggen. Het doodvonnis zal opgeheven worden nadat hij zijn spijt aan de rechtbank betuigd en zijn gedrag gewijzigd heeft.
