Iraanse politieke gevangenen in Evin vieren Nieuwjaar

       26 maart 2016   

 Iraanse politieke gevangenen in de beruchte Evin-Gevangenis in Teheran vierden het Iraanse Nieuwjaar ondanks druk van het mullah-regime.
Zondag 20 maart, de dag van het Iraanse Nowrouz, kwamen politieke gevangenen in de gebedsruimte van Afdeling 8 bijeen om er gezamenlijk thee te drinken en zoetigheden te eten. De gevangenen declameerden samen een gedicht en zworen dat ze hun verzet tegen het mullah- regime zouden voortzetten.
Ze herdachten ook hun omgekomen kameraden, waaronder Gholamreza Khosravi, die in 2014 terechtgesteld werd.
Het evenement werd beëindigd met het gezamenlijke zingen door de gevangenen van een revolutionair lied.
Een groep Iraanse moeders en familieleden van politieke gevangenen en sympathisanten kwam afgelopen zondag buiten de beruchte Teheraanse Evin-Gevangenis bij elkaar om dicht bij hun geliefden te kunnen zijn. Dr. Mohammad Maleki, de eerste Rector van de Teheraannse Universiteit, nam deel aan de sit-in. De veiligheidskrachten van het regime vielen hen aan en sloegen hen om hen uiteen te jagen.
Het Iraanse Nieuwjaar, Nowrouz, valt elk jaar samen met het begin van de lente.

Meer berichten uit Iran: families van gevangenen geslagen

Veiligheidstroepen vielen een aantal burgerrechtenactivisten en familieleden van politieke en gewetensbezwaarde gevangenen aan.

Deze personen demonstreerden vóór de beruchte Teheraanse Evin-Gevangenis op de Nieuwjaarsdag van de Iraanse kalender om dit feest te vieren met hun geliefden. Maar een aantal van deze personen, waaronder de vader van de politieke gevangene Atena Farghadani, kunstenaar en kinderrechtenactivist, en de burgerrechtenactivist Farhad Meithami, werden aangevallen en geslagen.

Volgens ooggetuigen beletten 15 agenten in burger de familieleden de toegang tot de wijk en probeerden ze de menigte te verspreiden. Een van de agenten viel de familieleden aan en sloeg de vader van Farghadani in zijn gezicht, daarna begon hij een jongeman, Farhad Meithami, letterlijk te trappen en te slaan.

Onder de protesterenden waren Akram Neghabi, moeder van de Koerdische politieke gevangene Saeed Zeinali, Ma’soume Dehghan, vrouw van de gevangengehouden advocaat Abdulfattah Soltani, en Mohammad Malaki, de eerste deken van de Teheraanse Universiteit na de revolutie van 1979. (STFA – 21 maart 2016)

Voormalig medewerkster van de Franse ambassade gearresteerd in Iran

Nazok Afshar, voormalig Iraanse medewerkster van de Franse ambassade in Teheran werd zaterdag 12 maart op een luchthaven bij haar aankomst in het land gearresteerd en naar de Evin-gevangenis overgebracht.

Afshar werd gearresteerd omdat zij het land verlaten had zonder wettelijke papieren.

Zij wou in Iran haar dodelijk zieke moeder bezoeken. Afshar, zelf lijdend aan een bijzondere ziekte, kreeg een hysterische toeval voor de poorten van de beruchte Teheraanse Evin-gevangenis, viel flauw en viel op de grond. Ze werd op grond van haar ernstige ziekte in voorlopige vrijheid gesteld. (Deutsche Welle – 14 maart 2016)

Gevangenisstraffen Iran: 3 politieke gevangenen samen voor 100 jaar achter de tralies

Drie politieke gevangenen in de Minab-gevangenis, in Zuid-Iran, werden tot in totaal 100 jaar gevangenisstraf veroordeeld. Mohammad Hossein Rezaie, Kamal Sharifi en Afshin Sohrabzadeh zijn drie Koerdische politieke gevangenen, veroordeeld tot resp. 45, 30 en 25 jaar gevangenisstraf. Ze waren verbannen naar de Minab-Provincie in Hormozgan.

Deze gevangenis, met een capaciteit van 1.000 gedetineerden en een klein aantal politieke gevangenen, kent geen speciale afdeling voor politieke gevangenen. Het feit dat ze zo ver van hun woonplaats vastgehouden worden, maakt voor hun familie een bezoek erg moeilijk en duur. Het gebrek aan bevoorrading en het onvermogen van de autoriteiten om de gevangenen op basis van hun misdaden gescheiden te houden, heeft tot aanhoudende klachten van deze gevangenen geleid.

Mohammad Hossein Rezaie

Mohammad (Khosro) Hossein Rezaie, 31, werd in 2011 gearresteerd samen met een aantal anderen uit een dorp genaamd Tabe’e nabij bij de stad Sanandaj, in het westen van Iran. Hij werd ervan beschuldigd lid te zijn van de Koerdistan Revolutionaire Kumele-groepering.

Kamal Sharifi

Intussen 43 jaar oud, was Sharifi oorspronkelijk in 2008 gearresteerd in Saghez, West-Iran. Hij was tot 30 jaar gevangenisstraf en aansluitend verbanning veroordeeld. Hij werd na de opschorting van zijn vonnis naar de Minab-gevangenis overgebracht.

Afshin Sohrabzadeh

Op 24-jarige leeftijd werd hij op 8 juni 2008 in Kamiyaran, West-Iran, gearresteerd door agenten van de inlichtingendienst. Na intense ondervraging op het bureu van de inlichtingendienst in Kamiyaran werd hij ondergebracht in de Centrale gevangenis van Sanandaj.

Tijdens een erg korte zitting van kamer 2 van de rechtbank in Sanandaj werd hij beschuldigd van ‘moharebe’ (vijandschap tegenover God) door zijn lidmaatschap van Koerdische oppositiepartijen en veroordeeld tot 25 jaar verbanning naar de Minab-gevangenis. (Hrana – 11 maart 2016)

Gruwelijke omstandigheden gerapporteerd in gevangenis in het noordoosten van Iran

Gruwelijke omstandigheden gerapporteerd in gevangenis in het noordoosten van Iran

Verslagen uit de Vakil Abad Gevangenis van Mashhad, in het noordoosten van Iran, wijzen erop dat er zich een humanitaire ramp voltrekt in deze staatsvoorziening.
Het rapport vertelt onder andere: “Afdeling 6-1 is een slagveld. Er wordt wekelijks een groot aantal executies uitgevoerd in Vakil Abad. Ledematen van gevangenen worden geamputeerd.
Gedetineerden worden met zwepen afgeranseld voor de ogen van andere gevangenen. Dit wordt drie maal daags herhaald. Tijdens inspecties vallen de gevangenisbewaarders de gedetineerden aan en slaan zij er stevig op los. Gevangenisambtenaren gebruiken de gedetineerden als slaven en ieder heeft zich een aantal persoonlijke bedienden uitgekozen. Nieuwjaar betekent voor de gevangenen eenzame opsluiting of andere vormen van bestraffing.

‘s Ochtends vroeg worden de gevangenen gedwongen de binnenplaats op te gaan ondanks het koude weer of regen. Soms vallen er gevangenen in slaap, aangezien hen slaap wordt onthouden en na een poosje ontwaken ze onder de sneeuw.
Luizen en bed wantsen zijn talrijk in deze gevangenis. Gevangenen worden aldoor gebeten door deze insecten en hun lichaam zit voor het grootste deel vol wondjes. Douches zijn maar 2 uur per dag beschikbaar voor 1.500 gevangenen. Het eten bestaat voornamelijk uit soya-veevoer. (Freedom Messenger – 21 february, 2016)