6.000 vrachtwagenchauffeurs in staking in Iran

6.000 vrachtwagenchauffeurs in staking in Iran

      26 april 2016   

Tenminste 6 stakingen en protesten vonden plaats op zondag, 24 april, in Teheran, Bandar Abbas (Zuid-Iran) en in westelijk gelegen steden in Iran tegen het repressieve beleid van de regering van Hassan Rouhani en het stelen van de arbeiderslonen door functionarissen van het mullah-regime.
Bandar Abbas – Een grote staking door Iraanse vrachtwagenchauffeurs brak uit toen minstens 6.000 chauffeurs weigerden aan het werk te gaan. Dit protest was gericht tegen functionarissen van het regime, met inbegrip van vakbondsfunctionarissen en transportmanagers in de havens, wegens hun beleid van woeker in verschillende vormen. Opstoppingen, veroorzaakt door de protesterende stakers, hebben alle toevoerwegen naar de Baba-Gholam-snelweg geblokkeerd.
Tehran, Yaft Abad District, 9u. in de ochtend (plaatselijke tijd) - De markthandelaren van de meubelindustrie gingen in staking tegen de woeker van regeringsfunctionarissen. Ze kwamen bijeen om te staken tegenover het douanebureau in een van de ingangen naar de bazaar.
Ze protesteerden tegen de duizelingwekkende verhogingen van de importtarieven. De douane verklaarde dat de importtarieven verhoogd werden gezien het momentele moeilijke economische klimaat, en dat importen van meubelen niet tot de noodzakelijke behoeften behoorden.
Een van de meubelproducenten reageerde: "Importen en exporten in deze bedrijfstak gingen gewoon door in de periode van de sancties, en daar deze branche aanzienlijke winsten opbracht, was er niemand die er een eind aan maakte. Nu wordt er beweerd dat onze omstandigheden veranderd zijn. De grensautoriteiten zijn erop uit om de export en import in deze bedrijfstak te vergroten. Daarom werden de douanetarieven verhoogd om voldoende winsten te genereren voor de douane."
Teheran, Mowlavi Street, 9.30u. in de ochtend – Vooral jongeren protesteerden en daagden de veiligheidstroepen van het regime uit. De repressieve politie trad hard op tegen daklozen in het Herandi Park onder het voorwendsel drugsverslaafden op te pakken. Ze sloegen werkende kinderen en probeerden hen te arresteren, daaronder ook hen die in afvalcontainers zaten te woelen. Om ooggetuigen, die tegen deze actie protesteerden, op afstand te houden, schoten de manschappen met traangas. Ze beletten de omstanders ook het incident te fotograferen of te filmen.
Nazgol Oil Cooking Factory, Mahi-Dasht - Een groep arbeiders van de Nazgolfabriek kwam de Kermanshah-Islamabad-Weg op om te protesteren tegen het niet uitbetalen van hun loon en hun overwerkuren, en dat al drie maanden lang.
De tissues producerende firma Kopoli in Mahi-Dasht, Kermanshah - Een groep arbeiders en employés van deze firma protesteerde in de industriestad  Mahi-Dasht tegen het niet uitbetalen van hun loon en hun overwerkuren, en dat al zes maanden lang.

De Iran Khodro Industrial Group Representatives, Gomrok Street, Kermanshah – Een groep monteurs en arbeiders van de lokale vestiging van Iran Khodro (de Mir Abdolbaghi groep) protesteerde tegen de achterstallige verzekeringspremies en de vier maanden achterstallig loon.

12.000 Koerden vorig jaar gevangengezet in Iran

12.000 Koerden vorig jaar gevangengezet in Iran

      25 april 2016   

         

 Functionarissen van het Iraanse regime hebben laten weten dat 12.000 etnische Iraanse Koerden gevangengezet werden in het afgelopen Iraanse kalenderjaar, dat op 19 maart 2016 eindigde.
Het door de staat geleide nieuwsagentschap ISNA meldde op 17 april dat de Provinciale Directeur van het Gevangenissenbureau van Iraans Koerdistan bevestigd had dat er een regelrechte toestroom van Koerdische gedetineerden geweest was. Deze directeur, Assadollah Gorjizadeh, verklaarde dat “statistieken aangeven dat bijna 60% van de opgesloten mensen gezinshoofden waren, waardoor de sociale samenhang van de Koerdische samenleving in Iran extra verscheurd wordt.”
De systematische marginalisatie van etnische minderheden, in het bijzonder van de Koerden, is een beleid dat het regime reeds sinds zijn oprichting voert. En ook onder het presidentschap van Hassan Rouhani gaat dit beleid onverminderd voort, ja er viel zelfs een duidelijke toename van het aantal terechtstellingen van leden van etnische minderheden te noteren.

De behandeling van religieuze en etnische minderheden was een prioriteit voor de Speciale UNO-Rapporteur omtrent de mensenrechtensituatie in Iran, Ahmed Shaheed, die Iran scherp in de gaten gehouden heeft en zijn bezorgdheid geuit heeft omtrent de beperkingen van het regime m.b.t. het recht op vrije meningsuiting, vrijheid van vereniging, en omtrent de behandeling van religieuze en etnische minderheden.

De status van de Iraanse arbeiders na het nucleair akkoord - Een statistisch overzicht

De status van de Iraanse arbeiders na het nucleair akkoord - Een statistisch overzicht

21 april 2016

Volgens het nucleair akkoord van het Iraanse regime met de P5+1-landen is een van de indicatoren van de Iraanse economie de status van de Iraanse arbeiders in vergelijking met de situatie in andere landen van de wereld.

De Iraanse staatstelevisie zond in maart 2016 een programma uit dat liet zien hoe Iraanse arbeiders boos werden tegenover een reporter die probeerde hen te interviewen omtrent hun inkomen.

"Als u een probleem wil oplossen, los het dan bij zijn wortels op! Waar waren ze toen artikel 44 van de grondwet ingevoerd werd? Onze fabriek heeft reeds haar niches verkocht, en onze machines werden geplunderd. Waar waren de zogenaamde verantwoordelijke mensen?", fulmineerde een eerste arbeider.

De reporter vroeg hen hoe ze hun leven ingericht hadden ondanks het feit dat ze al vijf maanden geen salaris ontvangen hadden.

Een tweede arbeider zei: "Niets! Problemen…zorgen…armoede…hier en daar geld lenen…behoeftigheid! U weet reeds hoe we op het moment leven."

Een derde arbeider zei: "Ik ben bang om de feiten hier te noemen, omdat mijn manager dan zal beginnen mij te bespotten om mijn woorden en me daarna zal ontslaan. Als ik ontslagen word, zult u dan aan mijn kant staan en mij bijstaan?"

Deze arbeiders spraken over de sluiting van fabrieken en achterstallige lonen. 

Een overzicht over het gemiddelde loon van arbeiders geeft aan de hand van de cijfers aan  met hoeveel problemen  ze in hun dagdagelijkse leven worstelen.

Het minimumloon voor arbeiders bedraagt in Iran voor 2016 8.121.640 rial (ca, € 255) per maand.

Op 1 december 2015 verklaarde Gholamreza Abbasi, de Secretaris-Generaal van de regimegetrouwe Opperste Arbeidsraad, op de staatstelevisie dat in Iran “80% van de arbeiders onder de armoedegrens leeft.”

Dat betreft daarmee meer dan de helft van de bevolking.

Op 22 november 2015 citeerde de Iraanse staatstelevisie Ali Rabiei, de Iraanse Minister van Arbeid: "De meerderhheid van de bevolking, meer dan 40 miljoen mensen, hoort tot de werkende klasse, wat een erg groot deel van de 75 miljoen mensen in Iran is."

Volgens de Iraanse arbeidswet zou het minimumloon van arbeiders op de inflatie gebaseerd moeten zijn, en het levensonderhoud op een 4-personen-huishouding.

Volgens Artikel 41 van de arbeidswet:

1. Het minimumloon van arbeiders wordt bepaald door het inflatiepercentage zoals gepubliceerd door de Centrale Bank van de Islamitische Republiek Iran.

2. Het minimumloon moet bepaald worden zonder enig onderzoek naar de fysieke en geestelijke profielen van de arbeiders of kenmerken van de betreffende arbeid. Het bedrag moet voldoende zijn om een standaardaantal gezinsleden, zoals bepaald door de autoriteiten, in hun levensonderhoud te voorzien.

Terwijl het minimumloon volgens het inflatiecijfer en het levensonderhoud van een 4-personen-gezin bepaald dient te worden, publiceert het regime elk jaar ten onrechte een lager inflatiecijfer, waardoor de arbeidslonen laag kunnen blijven.

Volgens het door de staat geleide ILNA-nieuwsagentschap verklaarde op 4 april 2016 Fatollah Bayat, het hoofd van de Vakvereniging van contractarbeiders,: "De arbeiders zijn niet tevreden met de verhoging van 14% van hun lonen wegens een inflatiecijfer van 12% - dat echter door het Statistisch Bureau berekend werd op basis van 330 goederen – wat niet realistisch is voor arbeiders en geen goede maatstaf kan zijn om de levensstandaard van arbeiders te bepalen, omdat een arbeider zich van zijn levensdagen niet de aanschaf van meer dan 250 van deze goederen kan permitteren.”

Iran staat erg laag in de wereldwijde tabel van lonen voor arbeiders, en het inkomen van Iraanse arbeiders is in vergelijking met andere landen treurig.

De staatskrant Siasat berichtte op 8 oktober 2015: "Het arbeidsloon in Iran staat op de 138e plaats van 148 landen in de wereld."

Het door de staat geleide Mehr-Nieuwsagentschap berichtte op 28 juni 2015: "Volgens de recentste statistieken over het minimum-uurloon in verschillende landen krijgen de mensen die in Iran onderworpen zijn aan de arbeidswet, en daarmee ‘de arbeiders’ genoemd worden, het geringste inkomen van alle landen. Het inkomen van een arbeider in Australië bijvoorbeeld is 8,4 keer hoger dan in Iran, dit betekent dat het reguliere uurloon zonder overwerk en andere toeslagen van een arbeider in Iran 8,4 keer lager ligt dan in Australië."

Cijfers zoals gepubliceerd in het door de staat geleide Mehr-Nieuwsagentschap, 28 juni 2015:

De tabel van het uurloon in 27 landen – volgens de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OECD) 

Land	Uurloon in U.S. $	Uurloon in rial	Het minimum- maandinkomen in rial
Australië	9.54	314820	60445440
Luxemburg	9.24	304920	58544640
België	8.57	282810	54299520
Ierland	8.46	279180	53602560
Frankrijk	8.24	271920	52208640
Nederland	8.20	270600	51955200
Nieuw-Zeeland	7.55	249150	47836800
Duitsland	7.19	237270	45555840
Canada	7.18	236940	45492480
Groot-Brittannië	7.06	232980	44732160
USA	6.26	206580	39663360
Zuid-Korea	5.85	193050	37065600
Japan	5.52	182160	34974720
Spanje	5.37	177210	34024320
Slovenië	5.14	169620	32567040
Tsjechische Republiek	4.42	145860	28005120
Portugal	4.41	145530	27941760
Polen	3.59	118470	22746240
Turkije	3.49	115170	22112640
Slovakije	2.99	98670	18944640
Griekenland	2.84	93720	17994240
Hongarije	2.58	85140	16346880
Estland	2.49	82170	15776640
Chili	2.72	89760	17233920
Letland	1.46	48180	9250560
Iran	1.12	37110	7124250
Mexico	1.01	33330	6399360
-	-	-	-

Bovendien gaat in een aantal ontwikkelde landen 75 procent van de inkomsten in fabrieken, productiecentra en bedrijven naar de werknemers. Geconfronteerd met deze bittere realiteit verklaarde Abbasi, een functionaris van het regime, op de staatstelevisie in een interview op 7 maart 2015: "Kijk, hoe hoog is in ontwikkelde landen het aandeel van de arbeid bij de productie? Ze geven tot wel 75 procent uit aan de arbeiders, waardoor ze nooit met een probleem te maken krijgen, daar ze op die manier hun menselijk kapitaal motiveren. Ik wou vragen wat de arbeidskosten [in Iran] zijn in vergelijking met de waarde van de productie? De experts van het Ministerie van Coöperaties, Arbeid en Sociale Welvaart verklaarden zelfs dat de arbeidskosten gemiddeld in verschillende sectoren minder dan 10 procent bedragen. Minder dan 10 procent! Jawel, zo rond de vijf en een half procent."

Functionarissen van het regime zelf geven dus toe dat, terwijl de arbeiders in andere landen tot wel 75 procent van de productiewinst krijgen, dat aandeel bij Iraanse arbeiders minder dan 10 procent bedraagt. Op die manier gaat ongeveer 65 procent van de opbrengst naar de werkgever.

Aan de andere kant is 80 procent van de fabrieken, productiecentra, dienstverlenende en andere bedrijven in Iran eigendom van de regering en van regeringsinstellingen, vooral van het Islamitische Revolutionaire Garde-corps (IRGC). In feite is de werkgever van de arbeiders in Iran de heersende klasse, die drie kwart van de werknemerssalarissen steelt, iets dat niet veranderd is door het P5+1 nucleair akkoord.

Burgeractivist naar gevangenis

Burgeractivist naar gevangenis

Gehoor gevend aan een schriftelijke bevel van de 1e Afdeling van het bureau van de openbare aanklager in de beruchte Teheraanse Evin-Gevangenis, Narges Farhadi, werd een lid van de “Erfan Halghe”-groep opgeroepen om op woensdag, 6 april, haar gevangenisstraf van 1 jaar aan te treden. (Campagne ter verdediging van Civiele & Politieke Gevangenen – 7 april 2016)

Bewakingscamera’s geïnstalleerd in West-Teheran

De bevelhebber van de West-Teheraanse politie maakte bekend dat de buitenkant van alle hallen, koffie- en theehuizen in dit gebied van de hoofdstad met bewakingscamera’s uitgerust waren.

Daarmee zou 24 uur per dag toezicht gehouden worden, voegde Khancherli eraan toe.

De politie zou ongeveer 460 traditionele theehuizen en hallen waar klanten zich niet aan de ‘hijab’-regels zouden houden, constant met sluiting kunnen dreigen.

Acties van de politie tegen de door de staat als onbehoorlijk veroordeelde kleding van vrouwen en zelfs jongelui is een van de zwaartse pressiemiddelen van politie en  agenten in burger tegen gewone Iraniërs. (– 7 april 2016)

Rouhani aan de kaak gesteld wegens terechtstelling van jongeren in Iran - rapport

13 april 2016 10:45

De Iraanse president Hassan Rouhani staat bloot aan internationale kritiek wegens de terechtstelling van jongeren in Iran, meldde Reuters afgelopen woensdag.
Reuters schreef: "De door de Iraanse justitie gepresenteerde zaak was duidelijk: in de zuidelijke provincie Fars verstikte Fatemeh Salbehi haar man na hem verdoofd te hebben, een halsmisdaad in de Islamitische Republiek."
"Wat de zaak wel controversieel maakt, is het feit dat Salbehi pas 17 jaar oud was op het moment van de misdaad, een minderjarige dus volgens internationale rechtsnormen.. Haar bekentenis kwam bovendien tot stand tijdens een reeks verhoren zonder aanwezigheid van een advocaat."
"De zaak werd heropend, maar afgelopen oktober werd Salbehi opgehangen in de Adel-Abad- gevangenis in Shiraz."
"Deze zaak kwam onder internationale aandacht wegens een vorige maand verschenen vernietigend UNO-rapport m.b.t. de mensenrechten in Iran, dat vooral het 'alarmerend hoge' cijfer van terechtstellingen, waaronder ook die van jongeren, in het land belichtte."
"Dit rapport, samen met een rapport van Amnesty International in januari, lokte commentaren uit van gewone Iraniërs op social media, waaronder ook enkele die president Hassan Rouhani bekritiseerden, omdat hij niet meer ondernomen had om de terechtstelling van jongeren tegen te houden."
"Iran heeft het hoogste cijfer van jongeren-terechtstellingen in de wereld, ondanks het feit dat het mede de Conventie m.b.t. de Rechten van Kinderen ondertekend heeft, een internationaal mensenrechtenverdrag dat de doodstraf voor iedereen onder de 18 jaar verbiedt."
"Slechts een week vóór Salbehi’s terechtstelling werd nog een minderjarige veroordeelde terechtgesteld," voegde het rapport eraan toe.
"Het feit dat er twee terechtstellingen in minder dan twee weken waren, laat zien hoe onverschillig en minachtend de Iraanse autoriteiten hun internationale verplichtingen opvatten," verklaarde Raha Bahreini, de Iran-specialist van Amnesty International.
"Als het tot terechtstellingen komt, ligt de verantwoordelijkheid daarvoor eerst en vooral bij justitie, maar dit betekent niet dat ook niet de andere delen van het staatsapparaat verantwoordelijk zijn," aldus Bahreini.
In het afgelopen decennium heeft het Iraanse regime minstens 73 veroordeelde minderjarigen terechtgesteld, volgens het Amnesty-rapport van januari.
Reuters vervolgde: "De terechstellingen van minderjarigen zijn voortgegaan ondanks beloften van Rouhani tijdens zijn verkiezingscampagne in 2013 om de mensenrechten te hervormen. Sinds zijn aangtreden heeft Rouhani zijn aandacht vooral op het buitenlands beleid gericht, o.a. de nucleaire deal met de grote mogendheden afgelopen zomer, waardoor binnenlandse aangelegenheden sterk verwaarloosd werden, verklaren waarnemers."

"Jongeren zijn regelmatig terechtgesteld sinds de vestiging van de Islamitischc Republiek in 1979. Volgens Iraans recht wordt de wettelijke volwassenenleeftijd gedefinieerd door de puberteit, 15 jaar voor jongens en 9 voor meisjes. Als er een discrepantie is tussen binnenlands recht en internationale juridische verplichtingen, dan houden de Iraanse autoriteiten zich aan hun eigen binnenlandse wetten."

Iran: Mijn zoon is tot 21 jaar gevangenisstraf veroordeeld!

De vader van Amir Amir-gholi, een gewetensbezwaarde gevangene,  die tot 21 jaar gevangenisstraf veroordeeld is, verklaarde: “Zouden sociale activiteiten van jongeren hen uiteindelijk werkelijk in de gevangenis brengen? Als ik als vader de verzamelde bewijzen tegen mijn zoon bekijk, stel ik vast dat geen van deze het rechtvaardigt of legitimeert dat hij in de gevangenis gegooid wordt. Zou het opkomen voor werkende kinderen en gmeentearbeiders iemand werkelijk in de gevangenis doen belanden?”

Amir Amir-gholi, een student in industrieel management aan de Ghazvin-Open Universiteit, was wegens zijn studentenactiviteiten lang geleden, nl. in 1999, van de universiteit verwijderd. Hij werd op 30 juni 2014 door agenten van het Ministerie van Inlichtingen gearresteerd en in eenzame opsluiting geplaatst in afdeling 2A in de Evin-Gevangenis, die onder controle staat van de Revolutionaire Garde. In februari 2015 werd hij tot 21 jaar gevangenisstraf veroordeeld op beschuldiging van “belediging van de heiligdommen,” “belediging van de leider,” “samenkomsten en samenzwering met het oog op acties tegen de nationale veiligheid,” “verstoring van de openbare orde door aan bijeenkomsten deel te nemen” en “propaganda tegen de staat.” (STFA – 3 april 2016)

Iran: autoriteiten verhinderen vrijlating van gevangene

Veiligheidstroepen hebben de vrijlating verhinderd van Saeed Malakpour, veroordeeld wegens internetdelicten, na 8 jaar verblijf in de beruchte Teheraanse Evin-Gevangenis.

“Saeed is onschuldig en de Revolutionaire Garde heeft alleen tijdens de verhoren afgedwongen bewijzen in handen,” verklaarde zijn zus.

Malakpour was gearresteerd in oktober 2008 en de aanklacht omvatte propaganda tegen de staat en belediging van de leider. (Hrana – 30 maart 2016)

Iran: politieke gevangene al 9 jaar in dodencel!

Iran: politieke gevangene al 9 jaar in dodencel!

Habibollah Latifi zit al sinds 9 jaar vast in de Sanandaj-Gevangenis, West-Iran. Hij was een master-student in industriële ingenieurwetenschappen aan de Ilam-Universiteit, West-Iran.

Latifi werd op 23 oktober 2007 gearresteerd en ter dood veroordeeld wegens“moharebe” (vijandschap tegenover God), beschuldigingen die na meer dan drie maanden in eenzame opsluiting onder martelingen ingebracht werden. “Hij heeft geen enkele keer verlof gekregen; de bezoeken van zijn familieleden vonden enkel in gevangenisruimtes plaats en er zijn geen persoonlijke privé-ontmoetingen geweest,” aldus een goede vriend. (STFAI – 1 april 2016)

Habibollah Latifi zit al sinds 9 jaar vast in de Sanandaj-Gevangenis, West-Iran. Hij was een master-student in industriële ingenieurwetenschappen aan de Ilam-Universiteit, West-Iran.

Latifi werd op 23 oktober 2007 gearresteerd en ter dood veroordeeld wegens“moharebe” (vijandschap tegenover God), beschuldigingen die na meer dan drie maanden in eenzame opsluiting onder martelingen ingebracht werden. “Hij heeft geen enkele keer verlof gekregen; de bezoeken van zijn familieleden vonden enkel in gevangenisruimtes plaats en er zijn geen persoonlijke privé-ontmoetingen geweest,” aldus een goede vriend. (STFAI – 1 april 2016)

Iran: slechte toestand van politieke gevangene baart zorgen

Iran: slechte toestand van politieke gevangene baart zorgen  

De Koerdische politieke gevangene Afsheen Sohrabzadeh verkeert in kritieke toestand vanwege het gebrek aan medische zorg en voorzieningen in de kliniek van de Minab-Gevangenis, Zuid-Iran. Afgelopen week heeft hij regelmatig het bewustzijn verloren vanwege zijn lage bloeddruk en telkens hebben daarbij de gevangenisautoriteiten zijn overbrenging naar een medisch centrum verhinderd, onder het voorwendsel van een gebrek aan voorzieningen. De enige medische zorg die hij kreeg was op 23 maart toen een ziekenhuisverpleegster hem van achter de tralies een spuitje gaf.

Sohrabzadeh, 25 jaar oud, werd op 8 juni 2010 door agenten van het Kamiaran-Inlichtingenbureau gearresteerd en gefolterd om hem te dwingen tot een bekentenis. Op beschuldiging van “moharebe” (vijandschap tegenover God) werd hij tot 25 jaar gevangenisstraf veroordeeld en verbannen naar de Minab-Gevangenis. (Freedom Messenger – 29 maart 2016)