Friday, March 9, 2018

Iran: Protesten van Iraanse vrouwen in Rasht, Tehran and Sabzevar



 06 March 2018

Vrouwen die zijn bestolen door het frauduleuze Kaspische financiƫle instituut demonstreren op een locatie buiten de vestiging van het bedrijf in Golsar, Rasht, de hoofdstad van de Gilan-provincie in het noorden van Iran.
Deze vrouwen eisen hun spaartegoeden terug en op dinsdag 6 maart 2018 plakten ze met kleefband hun mond dicht als een symbolische daad van protest.
Op de grote vlag van de protesterende vrouwen in Rasht stond: 'In een land waar de gerechtigheid van Imam Ali moet heersen, zijn de dieven vrij en worden de plunderaars bedreigd, gearresteerd, gevangengezet en berecht.'


Volgens de protesterende demonstranten komen zij al 16 maanden op voor hun zaak, maar zonder enig resultaat. In plaats van hun spaartegoeden uitbetaald te krijgen, worden ze alleen maar bedreigd met arrestatie.
Een andere groep geplunderde mannen en vrouwen verzamelde zich op maandag 5 maart 2018 buiten de Vali Asr Credit Coop in Nasim Shahr in de provincie Teheran en eiste hun geld terug. De vrouwen onder de demonstranten waren prominent aanwezig.
Ook een groep jonge vrouwen die studeerden aan de Hakim Sabzevari-universiteit in de provincie Razavi Khorassan in het noordoosten van Iran, protesteerden op zondag 4 maart 2018, tegen de lage snelheid van internet op hun universiteit. Ze verzamelden zich buiten de slaapzaal om hun klacht kenbaar te maken.
On internet I saw another comparable story
Protest By Nurses At Khomeini Dehdasht Hospital In Kohgiluyeh And Boyer-Ahmad, Iran
Last updated Mar 7, 2018
On Wednesday, March 7, 2018, nurses from Khomeini Dehdasht Hospital in Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad Province in Iran protested against the failure to receive their 15-months salary.
Nurses at the Khomeini Dehdasht Hospital also protested in October 2017 against the failure to meet their demands in a protest rally in front of the hospital building, calling for their rightful requests.
Government websites quoted the head of the nursing system of Kohgiluyeh city as saying: “Fifteen months of salaries have not been paid to the nurses of Khomeini Dehdasht Hospital. Meanwhile, nurses were depending on the promises of the Minister of Health”.
He also added: “In addition to the long delay in salary payments, we are seeing a four-month delay in paying the salaries of a planing and corporate nurses. The 15-month delay in wages for nurses living in deprived areas, where their only source of income is through intensive work at the hospital, is an unforgivable sin.”

Translation in Dutch
Protesten van verpleegsters van het Khomeini Dehdasht ziekenhuis in Kohgiluyeh en Boyer-Ahmad, Iran
Mar 7, 2018
Op woensdag 7 maart 2018 protesteerden verpleegsters van het Khomeini Dehdasht-ziekenhuis in Kohgiluyeh en de provincie Boyer-Ahmad in Iran omdat ze al 15 maanden geen salaris hadden ontvangen
Ook in oktober 2017 protesteerden verpleegsters van het Khomeini Dehdasht-ziekenhuis in een protestrally voor het ziekenhuisgebouw omdat er niet werd ingegaan op hun rechtmatige eisen.
Op de websites van de regering werden uitspraken aangehaald van het hoofd van het verpleegsysteem van de stad Kohgiluyeh: "Vijftien maanden zijn geen salarissen uitbetaald aan verpleegsters van het Khomeini Dehdasht-ziekenhuis. Al die tijd waren de verpleegkundigen aangewezen op de beloften van de minister van Volksgezondheid ".
Hij voegde er ook aan toe: "Behalve een lange vertraging in de salarisbetalingen zien we een vertraging van vier maanden bij het uitbetalen van de salarissen aan een planningsdeskundige en een bedrijfsverpleegkundige. Een vertraging van15 maanden in de uitbetaling van lonen voor verpleegkundigen die in achterstandswijken wonen, waar intensief werk in het ziekenhuis hun enige bron van inkomsten is, is een onvergeeflijke zonde. '

Thursday, March 8, 2018

UNO-Rapport veroordeelt hard optreden, martelingen, afranselingen




 6 maart 2018

Iran heeft activisten en politieke opponenten bij een hard optreden tegen de vrijheid van meningsuiting gearresteerd, waarbij ondanks andersluidende beloften toch gemarteld werd, aldus een UNO-rapport van afgelopen maandag.
Het rapport was geschreven door Asma Jahangir, een Pakistaanse mensenrechtenactiviste en advocate, die als de UNO-speciale rapporteur voor de mensenrechten in Iran fungeerde en die vorige maand overleed.
In dit rapport schreef Jahangir dat ze een “zorgwekkende ontwikkeling m.b.t. de mensenrechten-situatie” vastgesteld had sinds haar vorige rapport in augustus.
“Ondanks toezeggingen van de regering zijn er amper of geen verbeteringen gekomen, en indien er wel van verbeteringen sprake was, gingen die heel erg langzaam en slechts stukje bij beetje,” voegde ze eraan toe.
Er kwam geen officiƫle reactie van de Iraanse autoriteiten.
Het rapport staat op de agenda van de vergadering van de UNO-Raad voor de Mensenrechten volgende week.
Jahangir verklaarde dat zij “gealarmeerd” bleef door het “steeds weerkerende beeld van ernstige schendingen van het recht op een eerlijk proces en de weigering van een dergelijk proces” in het land, waarbij willekeurige gevangenzettingen en het gebruik van martelingen en andere mishandelingen, vooral in de gevangenissen voorkomen.
“De door ons ontvangen rapporten laten een patroon zien van op de gevangenen uitgeoefende fysieke en geestelijke druk om bekentenissen af te dwingen, waarvan een aantal vervolgens uitgezonden worden,” verklaarde de UNO-expert.
De Speciale Rapporteur heeft nooit de toestemming gekregen om Iran te bezoeken, maar ze vertelde dat ze in de afgelopen maanden minstens zes personen gesproken had die het land ontvlucht waren en “die nog de littekens van de bij hun gevangenzetting opgelopen martelingen droegen”.
Jahangir wees op de recente bevindingen van de Vrijheid van Foltering-organisatie over wijdverspreide martelingen bij ondervragingen van gedetineerden, met inbegrip van verkrachtingen en ander seksueel geweld, electro-shocks en amputaties.
Ze sprak haar “grote bezorgdheid [over] systematische ontzegging van medische behandeling voor bepaalde categorieĆ«n van gevangenen, in het bijzonder gewetensbezwaarde gevangenen, politieke gevangenen en mensenrechten-activisten.”
Ze riep ook op tot beƫindiging van de terechtstellingen, afranselingen en amputaties.
De rapporten noemen 482 terechtstellingen voor 2017 in het land, waaronder vijf minderjarige delinquenten, een dalende lijn na die van 530 in 2016 en 969 in 2015.
Jahangir drong er bij Teheran ook op aan te stoppen met de inzet van zware lijfstraffen, zoals die van 50 zweepslagen en die van vijf verschillende amputaties, die vorig jaar in Iran uitgevoerd werden.
Ondertussen zijn de vrijheden van meningsuiting, die van vereniging en vreedzame vergadering en toegang tot informatievergaring verder ingeperkt.
Pro-democratische activisten, in het bijzonder die met een dubbele nationaliteit, zijn een gewild doelwit voor arrestaties, en volgens de berichten zitten er intussen minstens 30 personen met een dubbele nationaliteit in de gevangenissen sinds 2015.
Jahangir riep op tot persvrijheid en vrije toegang tot het internet, daarbij aantekenend dat de regering in de laatste drie jaar 7 miljoen internet-addressen geblokkeerd heeft.
Journalisten en internet-gebruikers werden gearresteerd en de families van mensen die voor de Perzische dienst van de BBC werken, vertelden Jahangir dat hun verwanten in Iran lastiggrvallen werden, aldus de UNO-expert.
En al die tijd bleven vrouwen, religieuze en ethnische minderheden, en lesbische, homoseksuele, biseksuele en transgender (LGBT)-mensen slachtoffer van discriminatie.

Protestvergadering van professoren en gepensioneerde medewerkers van de Technische Universiteit van Urmia (Ghazi Tabatabai), Iran



6 maart 2018
Een groep professoren en gepensioneerde medewerkers van de Technische Universiteit van Urmia (Ghazi Tabatabai) kwam naar Teheran en hield dinsdag 6 maart 2018 een protestdemonstratie.
Professoren en gepensioneerde medewerkers van de Technische Universiteit van Urmia klagen over het uitblijven van hun salarisbetalingen sinds twee jaar.
De protesterende professoren en gepensioneerde medewerkers droegen een spandoek bij zich, met daarop de tekst:
– Wij, de professoren en de staf van de Technische Universiteit, wachten nu al twee jaar op de uitbetaling van ons pensioen.
– Geen discriminatie, geen vernederingen, twee jaar achterstalligheid is genoeg!