De stijgende onveiligheid en onderdrukking van de Iraanse vrouwen en kinderen

25 juli 2017 17:31

In een artikel van 23 juli wijst de regimegezinde krant Mardom-Salari op de wijdverspreide onderdrukking van vrouwen en de kritieke omstandigheden waarin kinderen verkeren onder het regime van de mullahs: “De afgelopen jaren zijn we gewend geraakt aan berichten over vreselijke dingen als zuuraanvallen, moorden, verkrachtingen, seksuele intimidatie, messengevechten en andere misdaden, zozeer dat we er niet langer over verbaasd zijn, net alsof de ijzigheid van dergelijk bitter nieuws bij ons zo diep is binnengedrongen dat we er ongevoelig voor geworden zijn en niet meer weten hoe we op dergelijke incidenten moeten reageren, als we dat dan al kunnen.”

“Dergelijke gebeurtenissen kunnen tot angst en vrees bij de mensen leiden”, schrijft de krant verder, eraan toevoegend dat “de families met kleine kinderen zich permanent zorgen moeten maken over hetgeen hun kinderen te wachten staat als ze naar buiten gaan, en zelfs zo bang zijn dat ze hun kinderen niet naar school durven laten gaan.”

Verwijzend naar opvattingen van regime-mullahs en –functionarissen die proberen een verband te leggen tussen dergelijke incidenten en de onkuisheid van vrouwen, die o.a. geen hijab dragen, vervolgt de krant: “er zijn er bij die roomser willen zijn dan de paus, en anderen die als zogenaamd bezorgde opportunisten steeds weer de uitspraken herhalen die steevast op zulke incidenten volgen, namelijk door te verwijzen naar de onkuisheid van vrouwen, die de islamitische kledingvoorschriften niet in acht nemen, waarbij ze volhouden dat, indien vrouwen wel de hijab zouden dragen en zich kuis zouden gedragen, dergelijke incidenten niet zouden plaatsvinden. Maar geen van hen durft te verklaren waarom een onschuldig zevenjarig kind onkuis zou kunnen zijn of de islamitische kledingvoorschriften zou kunnen schenden. Waarom zouden jonge vrouwen en meisjes op elke hoek van de straat voortdurend op hun hoede moeten zijn voor onverwachte incidenten en eventuele bedreigende gebeurtenissen? Waarom zouden ze even van angst moeten huiveren als een fietser hen passeert, met de angst dat er gevaar dreigt? Waarom zouden zij bang moeten zijn om in het donker op straat te lopen, biddend dat niemand achter hen aan komt met de bedoeling hen aan te randen?”

De krant toont zich bewust van de onderdrukking van vrouwen en meisjes en van de op hen uitgeoefende druk, en schrijft: “het zou veel beter zijn de aandacht te vestigen op de vredelievendheid van vrouwen en op hun veiligheid dan om steeds weer te hameren op de islamitische kledingvoorschriften, zodat ze veilig zouden kunnen rondlopen, zonder zich voortdurend zorgen te hoeven maken of ze eventueel niet door anderen worden lastiggevallen.”

De regimegezinde krant geeft tenslotte toe dat dit bittere en voor vrouwen vervelende fenomeen helaas steeds meer toeneemt, en wel zozeer dat het nu een normaal gedrag geworden is, waarbij we verrast zijn als we iets positiefs in het gedrag t.o.v. vrouwen zien.