Detentie voor een 15-jarig schoolmeisje in Zuidwest-Iran

 20 oktober 2017 

Woensdag 18 oktober arresteerde de Iraanse Inlichtingendienst in Abadan een 15-jarig schoolmeisje. Volgens de berichten gaat het hierbij om Maedeh Shabani Nezhad, die aldaar een middelbare school bezoekt.

De agenten overvielen het huis van Shabani en inspecteerden het, en gingen daarna naar de school van het meisje, arresteerden haar en namen haar mee.

De familieleden van deze teenager vertelden dat het Inlichtingenbureau van Abadan hun had verteld dat de agenten de opdracht hadden gekregen het meisje te arresteren en haar naar het (inlichtingen)hoofdkwartier van Ahwaz te brengen, waar het meisje nog steeds vastgehouden wordt.

De vader van Maedeh Shabani Nejad, Shahid Shabani Nejad, is een dichter en lid van het Al-Hawar-(Dialoog)-Cultureel Instituut.

Hij had in 2008 zijn toevlucht gezocht in Irak, toen andere leden van het instituut gearresteerd zouden worden. Shahid Shabani werd, op grond van de beschuldiging dat hij illegaal Irak binnengekomen was, tot vijf jaar gevangenisstraf veroordeeld, na fysiek en psychologisch mishandeld te zijn geweest, waardoor hij in het detentiecentrum van al-Amara, Irak, ziek werd.

 In 2010 erkende de UNO-Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen in Irak in een interview Shahid Shabani Nejad als vluchteling. Maar in maart 2010 werd Shabani Nejad door de Iraakse autoriteiten aan de grens bij Shalamcheh aan de autoriteiten van het Iraanse regime uitgeleverd en onmiddellijk gearresteerd, maar later op borg weer vrijgelaten. Na zijn vrijlating uit de gevangenis op borg verliet hij het land in 2016.

De druk van het veiligheidsheidsapparaat op zijn familie en de arrestatie van zijn dochter is bedoeld om Shahid Shabani Nejad te dwingen terug te keren naar Iran.

10 oktober werelddag tegen de doodstraf

Iran: Scholen worden met brandhout verwarmd

Armoede heerst in het zuidwesten van Iran. In sommige gebieden krijgen de leerlingen les in de buitenlucht, en de daarbij horende koude kan men zich nauwelijks voorstellen.

Scholen worden met brandhout uit het bos verwarmd, en leraren verbranden dat brandhout in de klaslokalen zelf ter bestrijding van de kou, alhoewel zij zich bewust zijn van de gevaren, maar zij hebben geen andere keus om aan de kou te ontsnappen.

Volgens een bericht van het officiële Fars-nieuwsagentschap van 8 oktober krijgen leerlingen in een van de dorpen van Masjed Soleyman (Tachel-dorp) les in een klaslokaal, opgetrokken uit onstabiele stenen en leem.

Het nieuwsagentschap geeft toe dat “Andere scholen in deze gebieden er nog veel slechter aan toe zijn dan de school in Tachel, en in sommige plaatsen hebben de scholen niet eens een dak en moeten de kinderen dus leren in de extreme kou van de Zagros-bergen, wat men zich wederom nauwelijks kan voorstellen.”

 

 De relevante regeringsinstanties hebben in de afgelopen jaren totaal niets ondernomen om de situatie te verbeteren.

Een plaatselijke bewoner beschrijft de conditie van de scholen in deze gebieden als volgt: “Er zijn 20 scholen in deze regio, waarvan er slechts 5 semi-permanent gebouwd zijn, terwijl de andere eerder ruïnes zijn, waarvan het stenen dak boven de hoofden van de leerlingen te allen tijde kan instorten. Er zijn natuurlijk ook andere scholen in het gebied, die niet eens in een gebouw zitten, maar waar de leerlingen in schuren of hutten, sommige zelfs in tenten of in de open lucht les krijgen!”

Het Fars-nieuwsagentschap voegt eraan toe: “Het was zelfs zo dat we tot de conclusie kwamen dat de school in het dorp Tachel eigenlijk nog de beste school in het gebied was!”

De kou is een groot probleem voor de mensen in de regio wegens het ontbreken van olie en gas aldaar. Deze mensen stoken met brandhout uit het bos om hun huizen te verwarmen en te koken.

En dit probleem is ook overgeslagen naar de scholen, en de leraren proberen die kou uit hun klaslokalen te verdrijven. Alhoewel ze zich terdege bewust zijn van mogelijke gevaren, vinden ze toch geen andere manier dan brandhout in het klaslokaal te verbranden.

Voor de kinderen houdt het probleem niet op bij de school; de armoede van hun families is zo groot dat deze geen kleren of schoenen voor hun kinderen kunnen kopen. Veel kinderen lopen blootvoets en hebben ook niet de goede kleren om hen tegen de kou te beschermen.

Veel van deze kinderen en hun families kunnen zich niet eens boeken, notebooks en software veroorloven, en toch proberen ze in dergelijke ongelooflijke omstandigheden te leren.

Maar wat voor een opleiding volgen ze dan? Een opleiding die slechts tot de zesde klas van de basisschool reikt, waarna de kinderen eigenlijk naar de stad zouden moeten gaan om hun opleiding voort te zetten, wat echter voor de meeste families onmogelijk is, waardoor de zesde klas voor veel leerlingen het einde van hun opleiding betekent als gevolg van de schrijnende armoede. De leerlingen zijn op die manier gedwongen de school te verlaten en een onzekere toekomst tegemoet te gaan!

 

HOOP op ommekeer in Iran

Iraans Regime Arresteert CEO om Stakende Arbeiders te Paaien

26 september 2017

De CEO van het Iraanse bedrijf Azarab is om onbekende reden aangehouden, terwijl honderden arbeiders van materiaalfabrikanten Azarab en Hepo in Arak, midden in Iran, nog steeds in staking zijn vanwege niet-uitbetaalde lonen.

Volgens het nieuwsagentschap Iran Labor News Agency (ILNA), dat verbonden is aan het regime, heeft Mohammad Taqi Abaei Hezaveh, een vertegenwoordiger van het ministerie van samenwerking, arbeid en sociale zekerheid, gezegd: “Aangezien het departement van Justitie het bevel voor het aanhouden van de CEO van de Azarab fabriek heeft uitgevaardigd, is er geen verdere informatie beschikbaar.”

Kioumars Azizi, de bevelvoerder van de politie voor de provincie Markazi, zei dat Azarabs CEO op 24 september is gearresteerd.

Hij zei: “De reden achter de aanhouding zal spoedig bekend worden gemaakt door de gerechtelijke ambtenaren.”

Protesten

Het lijkt aannemelijke dat zijn arrestatie bedoeld was om de staking van de arbeiders te beëindigen, de demonstranten te paaien en zelfs om hem te straffen voor het veroorzaken van het protest door de arbeiders niet te betalen.

Abolfazl Pourvafaei, directeur van het Centrum voor Coordinatie van Islamitische Arbeidsraden in de centrale provincie, heeft tegen het ILNA verteld: “Azarabs CEO was één van de elementen van de onrust in de provincie de laatste dagen. Nadat Azarab arbeiders een protestvergadering hielden met de daaropvolgende onaangename gebeurtenissen, regelde Azarabs management 18 miljoen rials (ongeveer $ 536) aan loon voor elke arbeider; dat hadden ze dus net zo goed vóór het uitbreken van de protesten kunnen doen.”

Hij vervolgde: “Om die reden gelooft men dat de onaangename gebeurtenissen die de veiligheid van de provincie in gevaar brachten het resultaat zijn van wanbestuur door Azarabs CEO.”

Natuurlijk is het vreemd om de mensen van de anti-oproerpolitiediensten te beschrijven als de mensen die door de protesten in gevaar zijn gebracht, terwijl zij bij niet minder dan twee gelegenheden de protesterende mensen aan hebben gevallen.

Op 19 september bestormde de politie de protestbijeenkomst en sloegen zij de Azarab en Hepco arbeiders en de dag erna bestormden zij Azareb waarbij traangas en gummiknuppels werden ingezet om de stakers aan te vallen.

Het is niet bekend hoeveel arbeiders er gewond zijn geraakt en hoeveel van hen er naar het ziekenhuis moesten worden gebracht.

Vakbonden uit heel Iran heben de acties van de politie veroordeeld.

Azizi verdedigde de wrede acties van zijn dienst en beschouwde het slaan van ongewapende protesterende mensen als een middel om “wet en orde” te handhaven.

De stakende arbeiders hebben hun protesten beëindigd, maar zijn nog verre van terug aan het werk.

Op 25 september zei Hezaveh: “Azarab en Hepco arbeiders zijn present op hun werkplek maar uit protest tegen hun niet-uitbetaald loon zijn zij gestopt met werken en liggen zij op het industrie terrein.”

Het secretariaat van de Nationale raad van verzet van Iran heeft in een verklaring op 20 september gemeld:

Het Iraanse Verzet begroet de dappere arbeiders van de Azarab en Hepco fabrieken in de stad Arak, midden Iran; zij hebben in de afgelopen dagen dapper geprotesteerd voor hun rechten; wij roepen het hele publiek en de jeugd op om ze solidair te steunen. Het Iraanse Verzet doet ook een beroep op de internationale organisaties die de rechten van arbeiders verdedigen om zowel de stakende als de protesterende arbeiders in Iran te steunen en doelgerichte actie te ondernemen om de aangehouden arbeiders vrij te laten en in te spelen op hun eisen.