Armoede heerst in het zuidwesten van
Iran. In sommige gebieden krijgen de leerlingen les in de buitenlucht, en de
daarbij horende koude kan men zich nauwelijks voorstellen.
Scholen worden met brandhout uit het bos verwarmd,
en leraren verbranden dat brandhout in de klaslokalen zelf ter bestrijding van
de kou, alhoewel zij zich bewust zijn van de gevaren, maar zij hebben geen
andere keus om aan de kou te ontsnappen.
Volgens een bericht van het officiële Fars-nieuwsagentschap
van 8 oktober krijgen leerlingen in een van de dorpen van Masjed Soleyman
(Tachel-dorp) les in een klaslokaal, opgetrokken uit onstabiele stenen en leem.
Het nieuwsagentschap geeft toe dat “Andere
scholen in deze gebieden er nog veel slechter aan toe zijn dan de school in
Tachel, en in sommige plaatsen hebben de scholen niet eens een dak en moeten de
kinderen dus leren in de extreme kou van de Zagros-bergen, wat men zich wederom
nauwelijks kan voorstellen.”
De relevante regeringsinstanties hebben
in de afgelopen jaren totaal niets ondernomen om de situatie te verbeteren.
Een plaatselijke bewoner beschrijft de conditie
van de scholen in deze gebieden als volgt: “Er zijn 20 scholen in deze regio,
waarvan er slechts 5 semi-permanent gebouwd zijn, terwijl de andere eerder ruïnes
zijn, waarvan het stenen dak boven de hoofden van de leerlingen te allen tijde
kan instorten. Er zijn natuurlijk ook andere scholen in het gebied, die niet
eens in een gebouw zitten, maar waar de leerlingen in schuren of hutten, sommige
zelfs in tenten of in de open lucht les krijgen!”
Het Fars-nieuwsagentschap voegt eraan toe:
“Het was zelfs zo dat we tot de conclusie kwamen dat de school in het dorp Tachel
eigenlijk nog de beste school in het gebied was!”
De kou is een groot probleem voor de
mensen in de regio wegens het ontbreken van olie en gas aldaar. Deze mensen
stoken met brandhout uit het bos om hun huizen te verwarmen en te koken.
En dit probleem is ook overgeslagen naar
de scholen, en de leraren proberen die kou uit hun klaslokalen te verdrijven.
Alhoewel ze zich terdege bewust zijn van mogelijke gevaren, vinden ze toch geen
andere manier dan brandhout in het klaslokaal te verbranden.
Voor de kinderen houdt het probleem niet op
bij de school; de armoede van hun families is zo groot dat deze geen kleren of
schoenen voor hun kinderen kunnen kopen. Veel kinderen lopen blootvoets en
hebben ook niet de goede kleren om hen tegen de kou te beschermen.
Veel van deze kinderen en hun families kunnen
zich niet eens boeken, notebooks en software veroorloven, en toch proberen ze
in dergelijke ongelooflijke omstandigheden te leren.
Maar wat voor een opleiding volgen ze dan?
Een opleiding die slechts tot de zesde klas van de basisschool reikt, waarna de
kinderen eigenlijk naar de stad zouden moeten gaan om hun opleiding voort te
zetten, wat echter voor de meeste families onmogelijk is, waardoor de zesde
klas voor veel leerlingen het einde van hun opleiding betekent als gevolg van
de schrijnende armoede. De leerlingen zijn op die manier gedwongen de school te
verlaten en een onzekere toekomst tegemoet te gaan!
