Iran: Roeikampioen Fereshteh Hosseini vlucht naar Duitsland Fereshteh Hosseini, lid van het Iraanse Nationale Kano Polo Team en op reis in Duitsland, heeft daar formeel asiel aangevraagd. Ze maakte dit bekend via de sociale media en verklaarde verklaarde niet van plan te zijn naar haar moederland Iran terug te keren. Mevrouw Hosseini maakte deel uit van de nationale kampioensploeg. (17 mei 2017)

Fereshteh Hosseini, lid van het Iraanse Nationale Kano Polo Team en op reis in Duitsland, heeft daar formeel asiel aangevraagd.

Ze maakte dit bekend via de sociale media en verklaarde verklaarde niet van plan te zijn naar haar moederland Iran terug te keren. Mevrouw Hosseini maakte deel uit van de nationale kampioensploeg. (17 mei 2017)

Iran: De Verschrikkleijke Omstandigheden van Drie Politieke Gevangenen

25 mei 2017

Mevrouw Atena Daemi, die sinds 9 april in hongerstaking is, lijdt in de vrouwenafdeling van de Evin Gevangenis aan hevige pijn aan de nieren, aan bloedingen, duizeligheid, misselijkheid, grote bloeddrukverschillen, verminderd gezichtsvermogen aan het rechteroog en gewichtsverlies en ze is zelfs niet in staat om water te drinken. Mevrouw Daemi is in hongerstaking om te protesteren tegen de gevangenisstraf voor haar zusjes.

Mevrouw Atena Daemi, 29 jaar oud, werd in oktober 2014 gearresteerd, vóór het kantoor van de Verenigde Naties in Teheran en veroordeeld tot zeven jaar vanwege “samenspannen tegen de veiligheid”. Op 26 november 2016 deden handlangers een inval in het huis van Atena die met verlof was, arresteerden haar en voerden haar met geweld naar de Evin Gevangenis. Zij veroordeelden haar twee zusjes vanwege hun bezwaar tegen deze actie tot 91 dagen gevangenis.

De heer  Ismail Abdi in Sectie 350 van de Evin Gevangenis, die sinds 30april in hongerstaking is, lijdt aan verval van krachten en wisselende bloeddruk en ernstige maagpijn en pijn aan de nieren. Uit protest tegen de uitgedeelde veiligheidsstraffen voor activisten onder leraren en vakbonden en tegen zijn eigen proces ging hij in hongerstaking. Nu zijn er al meer dan twee maanden voorbij, dat hij, volgens de kijk van de arts, naar de internist en de nierspecialist moet. Maar de Iraanse Revolutionaire Bewakers weigeren om hem nar het ziekenhuis te sturen. Abdi werd op 1 maart 2017 beschuldigd van “bijeenkomen en samenspannen met de bedoeling tegen de nationale veiligheid in actie te komen” en “propaganda tegen het regime” en werd veroordeeld tot zes jaar in de gevangenis.

In weer een ander nieuwsbericht wordt gemeld, dat Arash Sadeghi, politieke gevangene in de Evin Gevangenis, Afdeling 350, die lijdt aan verschillende lichamelijke kwalen als gevolg van langdurige hongerstakingen, in kritieke toestand blijft verkeren als gevolg van het ontbreken van medisch specialisten en medische behandeling. Hij heeft een aanzienlijke hoeveelheid gewicht verloren na zijn hongerstaking en zijn rechter nier is ongeveer 80% van zijn functie kwijt en zijn linker nier 20%. Zijn hart werkt niet goed meer en met zijn ademhaling is het verschrikkelijk gesteld. Al vijf maanden geleden hebben de doktoren behandeling en onderzoek van zijn spijsverteringssysteem, van zijn maag, hart en nieren voorgeschreven, maar het Ministerie van Veiligheid en de IRGC in de gevangenis weigeren hem naar het ziekenhuis te sturen en martelen hem met talloze ondermijnende handelingen.

Ruim 1.000 mijnwerkers in een mijn in Iran werkloos

 27 mei 2017

Sluiting en verplaatsing van mijnen in Savadkooh, Mazandaran-provincie (Noord-Iran) dwongen ca. duizend mijnwerkers werkloos thuis te blijven, naar het Mehr-nieuwsagentschap woensdag 24 mei meldde.
De arbeiders hielden daarop een protestdemonstratie in de hoofdstraat van Savadkooh, waarbij trouwens de mijnwerkerssalarissen al 4 maanden niet uitbetaald waren, aldus dit Nieuwsagentschap.
"We hebben al vier maanden geen loon ontvangen en nu krijgen we te horen dat de mijn gesloten wordt, daarom zijn we hier samengekomen om te protesteren”, verklaarde een van de mijnwerkers.
In een brief aan de SamanCorporation verklaarden mijnwerkers dat ze niet willen werken onder het geldende contract en dat ze daarom het werk in de mijn gestaakt hebben.
“Ons leven draait om deze mijn, en ander werk is er voor ons niet in Savadkooh”. Een andere mijnarbeider beaamde dit en voegde eraan toe dat mijnwerkers niet voor deze werkgever willen werken en herhaalde: "De mijneigenaar is de Saman Corporation en deze maatschappij moet er verantwoordelijk voor gehouden worden dat het welzijn van de mijnwerkers met voeten getreden wordt”.
Een andere mijnwerker klaagde eveneens dat niemand zich om de arbeidersklasse bekommert en verklaarde: "Als we protesteren, worden we verhoord, terwijl onze misère te wijten is aan de werkgevers en de Saman Corporation”. Arbeiders hebben het gedrag van de werkgeversmaatschappijen bekritiseerd en hebben in verschillende delen van Iran de afgelopen jaren om betere werkomstandigheden gevraagd.
Abdoljavad Touhidi, de gouverneur van Savadkooh, verklaarde dat sommige arbeiders uit de vrije sector en contractverleners binnen de Saman Corporation jarenlang onbetaalde salarissen tegoed hebben en dat deze de arbeiders opgehitst hebben.
Stilleggingen, werkloosheid, onbetaalde salarissen gedurende enkele of vele maanden en het ontbreken van veiligheidsvoorzieningen of mensenrechten zijn een aantal van de problemen van Iraanse arbeiders onder dit klerikale regime.
De Vrije Iraanse Arbeidersunie meldde op 19 mei 2017 dat de Ahab-maatschappij in Teheran alle 525 arbeiders ontslagen heeft. Volgens “United”, de website van de Vrije Iraanse Arbeidersunie, stonden deze arbeiders op straat zonder het loon van de laatste drie maanden. Deze maatschappij was actief in bouwprojecten, waaronder de metro-aanleg in Teheran.
Fars, een IRGC-nieuwsagentschap meldde op 11 april 2017 de afsluiting van een snelweg door een aantal Anguran-mijnarbeiders in de Zanjan-provincie. De mijnwerkers werd ook het laden en transport van erts uit de mijn belet. Volgens dit bericht protesteerde een aantal dorpen in de omgeving van Anguran samen met de mijnarbeiders.
De Anguran-mijn bevindt zich in de Zanjan-provincie en stond ooit bekend als de grootste lood- en zinkmijn van het Midden-Oosten.